Op 4 februari 2017 is plotseling overleden Josef Heinrich Laumen, op de leeftijd van 83 jaar. Jos werd in het ziekenhuis in Arnhem geboren maar heeft praktisch zijn hele leven in Oosterbeek gewoond. Zijn vader had daar een transportbedrijf, dat Jos heeft overgenomen. Dit bedrijf heeft hij samen met zijn vrouw Ingeborg gerund, hij op de vrachtwagen en zij thuis voor de klanten, de administratie en alles wat daarbij kwam kijken. ‘Op de vrachtwagen’ was Jos zijn lust en zijn leven. De vier kinderen herinneren zich de vrijdagavond als de chauffeurs terugkwamen aan de Prins Hendrikstraat en de zaterdag erna zich bezighielden met het onderhoud. 

Tot zijn spijt voelde Jos zich halverwege de jaren ’80 genoodzaakt om met het bedrijf te stoppen. Tot op hoge leeftijd hield hij zich met de keuring van auto’s bezig. Het werk was zijn lust en zijn leven. Tijdens de afscheidsviering op 11 februari hebben wij Jos herdacht en lazen uit Prediker: Prediker stelt vragen bij het leven, ‘alles heeft zijn tijd’, maar geeft eigenlijk geen antwoorden, om ons duidelijk te maken dat je mag zoeken en vragen mag stellen. ‘Er is een tijd om te zoeken en een tijd om te verliezen, een tijd om te lachen en een tijd om te huilen.’ Twee uitersten in het leven en alles wat daartussen ligt. Er wordt een levenspad geschetst. Bij het leven horen hoogten en diepten, vreugde en verdriet. Wat aan de andere kant van dit leven op aarde gebeurt kunnen wij niet bevatten. We kunnen slechts denken en spreken in aardse termen: opgaan in eeuwig licht, de eeuwige vrede of de eeuwige rust. De herinnering aan Jos dragen wij mee, zoals hij was.

Wij vertrouwen erop dat hij leeft bij de Eeuwige.